De Griekse filosoof Aristoteles omschreef vriendschap als volgt: ‘Ware vriendschap is de liefde voor de ander, omwille van de ander.'
Ze zijn er voor elkaar, belangeloos en onvoorwaardelijk.
Onvoorwaardelijk... ? Wat als je niet dezelfde normen en waarden blijkt te delen ? Mag je dan ingrijpen, in plaats van aan de zijlijn toe te kijken hoe hij of zij averij veroorzaakt ? Ook als dat de ander verdriet doet en het vertrouwen hierdoor misschien wel onherroepelijk is beschadigd ?
Ben je dan een slechte vriendin ? Misschien zelfs een slecht mens ? Ook als je gehandeld hebt vanuit een puur en oprechte emotie ? Impulsief misschien. Maar zonder kwalijke intentie.
Hoe zou ik hebben gereageerd, vraag ik mij af, als ik in de schoenen zou staan van de gedesillusioneerde vriendin. Ook ik zou verdrietig zijn om het geschonden vertrouwen. Maar ik zou in eigen boezem kijken. En de vriendschap niet zomaar als een verlepte boterham over de haag gooien. Vooral niet als het om een diepe en mooie vriendschap ging. Want dat was ze.
Vriendschap is kwetsbaar, en tegelijkertijd sterk. Als ze oprecht was tenminste. En dat was ze. Kwetsbaar én sterk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
10 opmerkingen:
Je schrijft:"Wat als je niet dezelfde normen en waarden blijkt te delen ?"
Dit lijkt me toch een fundamenteler probleem dan één of ander meningsverschil... Om dit dan te rijmen aan een onvoorwaardelijke vriendschap, tja, dat zou nog wel eens heel interessant kunnen worden.
Ik merk dat vriendschap veel dingen toelaat, maar niet altijd meteen. Directe uitspraken kunnen enorm kwetsen en soms heb je gewoon even de tijd nodig om je wonden te likken. Echte vriendschap staat dan na een tijdje wel weer op, om dan na een poosje van onwennigheid opnieuw verder te kabbelen.
Ik vind niet dat vrienden dezelfde normen en waarden moeten hebben, maar wel respect moeten hebben voor de ander en er gesprekken over toelaten. Het is niet omdat een vriendin dingen doet die ik nooit zou doen, en zelfs niet goed kan begrijpen dat ze mijn respect verliest. We moeten wel kunnen praten over waarom zij het zo ziet en ik anders.
Mij leek het eerder dat deze blogger zich ethisch superieur voelde tov haar vriendin. Het gaat dan niet meer enkel over andere normen en waarden. Dat wordt toch wel een moeilijk gesprek.
Interessant onderwerp trouwens.
Anoniem nummer drie, u heeft wellicht gelijk, dat het een moeilijk, zoniet onmogelijk, gesprek zou worden, maar niet dat ik mij ethisch superieur voel.
Ik denk als je echt een andere kijk hebt op normen en waarden, het heel moeilijk is om iets anders dan een oppervlakkige vriendschap uit te bouwen.
Zolang de vriendschap zich beperkt tot een koffietje drinken samen, of eens naar een film gaan, over koetjes en kalfjes praten, zal dat niet echt een probleem zijn. Maar als je elke keer (of bijna elke keer) wanneer het gesprek over andere (serieuzere) dingen gaat, moet zwijgen, of ruziemaken, dan kan je niet écht bevriend zijn.
Denk ik.
Vorig jaar heb ik een lange vriendschap afgebroken wegens andere normen en waarden. Die van haar brachten de mijne schade toe (vond ik). Het had nog wel goed kunnen komen, maar de spelers in kwestie hebben het verbrod door vanaf het begin verkeerd te reageren.
Het leven is een trein, soms stapt er iemand af, soms stapt er iemand bij op.
Echte, echte vriendschap staat boven normen en waarden lijkt mij. Oordelen en veroordelen heeft geen plaats in zo'n vriendschap. Een reactie naar iemand, over iets, zegt veel over jezelf en daar begint de wijsheid en de waarheid.
Laatste anoniem, ik ben het met je eens. Ik hoop voor jullie beiden dat het goedkomt. Een goei klapke, een eerlijk klapke, desnoods met roepen en tieren en daarna eens goed samen bleiten kan wonderen doen. Maar ge moet wel allebei bereid zijn om tegemoet te komen, natuurlijk.
Succes ermee.
En voor de rest, nen dikke knuffel, jong.
En moge et zonneke rap terug skijnen in uw leveke.
Ben het eens met 'dit ben ik'. Je moet natuurlijk niet over àlles overeen komen (kan ook niet), maar een zeker minimum aan gedeelde normen en waarden lijkt mij toch onontbeerlijk voor een echt hechte relatie (vriendschap of liefdes).
Soms stapt er iemand op, soms af...
Je moet wel een basis gelijk hebben, als alles anders is, is het moeilijk om een hechte vriendschap te hebben, als er die basis niet is...
En soms groei je toch uit elkaar, zonder dat er iemand schuld is
Een reactie posten