Tijdelijk gesloten wegens slipgevaar. Te gevaarlijk glad door het tranendal waar mijn bloglezers zich door moeten bewegen.
Het schijnt ook ongezond te zijn, jezelf wentelen in zelfmedelijden, verdriet dat niet slijt...
En dus verdwijnt deze blog even uit Blogland, even toch, tot ik weer een beetje "gezond" ben.
Liefs van de Gewikte.
Over mij
- Gewikt en Gewogen
- Alleenstaande mama van een klein 4-jarig spookje en mini geluksbrengerke. Alsook in het bezit van een bijna ex-man mèt minnares.
19 opmerkingen:
Meiske, als het je deugd doet, doe dan gewoon verder alsjeblief hé.. wie zijn wij om jouw verdriet te kennen hé...
Knuffel,
Korinne
Jamaar, ik heb wel speciale slipschoenen hè?
Gewikte, jouw verdriet en dat gewentel is begrijpbaar. Dat je het niet steeds wil etaleren met steeds dezelfde commentaren eronder ook.
Maar het gaat ooit WEL slijten!
Je zou nog eens een paar toeren met je auto (euh... en dan bedoel ik niet in slaap vallen) kunnen uithalen en daar dan over schrijven?
En zoniet... ik zal het alvast jammer vinden, maar zoals anoniem al zei, wie zijn wij (om te denken) je verdriet te kennen?
Ow, nu zie ik het pas. Sorry, Korinne, dat ik je in de anonimiteit duwde.
Hopelijk vind je de juiste manier om het allemaal een plaatsje te geven. Ik heb hier graag gelezen, soms met tranen in de ogen, vertederd door de lieve mama.
Het kan je waarschijnlijk niet helpen maar bedenk eventjes dat je niet alleen bent. Ik kwam hier dan onder andere ook lezen omdat het volledig herkenbaar is. Dit als zwangere mama van ons 2de kindje terwijl de papa ondertussen beslist heeft dat het gras groener is aan de overkant.
Heel veel geluk met Spook en Geluksbrengerke!
Liefs,
Griet
Ook al kwam ik hier graag lezen, niet o.w.v. het verdriet dat je doormaakt, maar wel omdat je het telkens zo mooi kon verwoorden,het is goed je gevoel te volgen.
Ik hoop dat je snel weer 'gezond' mag zijn en wens je vele mooie momenten met Geluksbrengerke en Spook.
Spijtig. Ik had je net bij mijn favorieten gezet.
Erg dat sommigen zo veel verdriet kunnen hebben. En toch denk ik dat het positief werkt als je uw frustraties en haat kan neer pennen.
Veel sterkte ! Na regen komt zonneschijn
Arrogant, slecht vel zijnde ga ik nogal vlug met m'n ogen draaien bij het zien van zo'n poelen van persoonlijke ellende in de blogwereld, maar bij jou deed ik dat niet. Wat je schreef leek zo oprecht en puur. En je schrijft erg goed, da's ook waar.
Als je jezelf niet meer goed voelt hierbij moet je stoppen, maar doe het a.u.b. niet uit een soort gêne tov de lezers. Is hier niet nodig, geloof me.
Sterkte om je verdriet snel te laten slijten!
Hopelijk kom je snel terug ;-)
En ik denk dat het van je afschrijven hier net een vorm van verwerking zou kunnen zijn. Maar ik begrijp wel dat het je allemaal teveel is nu en ik hoop dat je vlug weer terug bent! Het komt goed, echt waar, het komt goed...
..of je kan blijven schrijven en dit blogje zien als een vreemde vorm van groepstherapie? :)
Maar in afwachting van je terugkeer..het ga je goed!
Tabitha
waarom zou je niét schrijven, als dat is waar je nood aan hebt? nee het lost niks op, maar ik geloof niet dat je er slecht mee doet... het lijkt me beter dan alleen zijn in deze stilte...
sterkte, meid!
ça va?
Ik ken jou niet en jij kent mij niet maar ik kreeg wel efkes tranen in de ogen toen ik dit las (via andere blogs van bekenden hier terecht gekomen). Been there done that, of toch iets gelijkaardigs. Ik kan uit ervaring zeggen ja, het doet enorm veel pijn en ja, het kan een hele tijd duren, maar ja, je komt er echt weer bovenop. Liefs en sterkte, ook voor de kindjes !
(en ga eens naar de dokter als het echt niet meer gaat, het is geen schande als je tijdelijk wat "hulp" nodig hebt).
Kom eens kijken, ge hebt ne schone Val Saint Lambert kristal van mij gekregen.Ja sorry hè ;-)
Ook van mij een award als hart onder de riem!
Sterkte, nog steeds,
ik wacht rustig af tot je weer je scherpe blik op de wereld met ons wil delen.
Als liefde zoveel jaar kan duren
Dan moet het echt wel liefde zijn
Ondanks de vele kille uren
De domme fouten en de pijn
Heel deze kamer om ons heen
Waar ons bed steeds heeft gestaan
Draagt sporen van een fel verleden
Die wilde hartstocht lijkt nu heen
Die zoete razernij vergaan
De wapens waar we toen mee streden
Ik hou van jou
Met heel m’n hart en ziel hou ik van jou
Langs de zon en maan tot aan het ochtendrauw
Ik hou nog steeds van jou
Jij kent nu al mijn slimme streken
Ik ken allang jouw heksenspel
Ik hoef niet meer om jou te smeken
Jij kent mijn zwakke plaatsen wel
Soms liet ik jou te lang alleen
Misschien was wat je deed verkeerd
Maar ik had ook wel eens vriendinnen
We waren jong en niet van steen
En zo hebben we dan toch geleerd
Je kunt altijd opnieuw beginnen
Ik hou van jou
Met heel m’n hart en ziel hou ik van jou
Langs de zon en maan tot aan het ochtendrauw
Ik hou nog steeds van jou
We hebben zoveel jaar gestreden
Tegen elkaar en met elkaar
Maar rustig leven en tevreden
Is voor de liefde een gevaar
Jij huilt allang niet meer zo snel
Ik laat me niet zo vlug meer gaan
We houden onze woorden binnen
Maar al beheersen we het spel
Een ding blijft toch altijd bestaan
De zoete oorlog van het midden
Ik hou van jou
Met heel m’n hart en ziel hou ik van jou
Langs de zon en maan tot aan het ochtendrauw
Ik hou nog steeds van jou…
ik hoop dat je al een beetje uit het dal bent kunnen klauteren en dat je samen met je kindjes toch leuke feestdagen zal hebben...
Beste wensen voor 2009!
zou je niet terug beginnen? Slipgevaar geweken?
Ik las je zo graag, je kan echt een stukje schrijven.
denk er eens over :)
Een reactie posten