Ik duw de koets vooruit, Geluksbrengerke ligt ergens onderaan, bovenop de koets heb ik de wielen van de maxi cosi geparkeerd en aan mijn andere arm bengelt de lege maxi cosi zelf. De zon schijnt.
Ik rijd met mijn jongste telg naar mijn oudste vriendin. Ik zet de radio aan en knijp zacht in de wangen van mijn lachende zoon.
Er is haast geen verkeer op de autostrade, in gedachten verzonken zet ik mijn weg verder naar onze hoofdstad.
Ik rijd voorbij het werk van mijn man… Mijn hart klopt sneller. Ik voel een wee gevoel in mijn maag. Hier hebben hun blikken elkaar voor het eerst gekruist. Hier hebben ze misschien wel voor het eerst gekust.. Hier ontstond iets tussen hun. Hier ging iets kapot tussen ons… Is zij net zo verliefd op hem als ik ? Maakt zij hem wèl gelukkig ? Slaagt zij waar ik faalde ?.... Ik kijk naar mijn slapende kind, tel tot tien en probeer de tranen te verdringen.
…
Met vriendin C. is het altijd een blij weerzien, en haar aanbod om ’s avonds te blijven eten neem ik dan ook dankbaar aan.
…
De weg terug naar huis lijkt lang. De vermoeidheid prikt achter mijn ogen, ik sper ze open en draai het raampje naar beneden. Ik herinner mij niet dat ik de tunnel ben ingereden. Plots word ik wakker van een toeterende auto naast mij. Ik rijd helemaal op het andere vak op slechts een paar centimeters van de toeterende auto. Ik ben op slag klaarwakker. Mijn hart slaat over, het zweet staat in mijn handen. Wanneer ik de auto voor de deur parkeer, en mijn slapende kind naast mij zie, lopen de tranen over mijn wangen. Ik ben zo moe. Leeg. Ongelukkig. Ik neem mijn hoofd tussen mijn handen, de drukkende hoofdpijn verlamt mij haast.
Geluksbrengerke krijgt nog een laatste fles, hij valt in slaap.. Ik leg hem in zijn bedje en ga zelf in de zetel zitten. Ik proef de zoute tranen die geruisloos over mijn wangen druppelen. Ik kijk naar mijn handen en doe mijn trouwring uit. Ik hou de ring in mijn andere hand, en laat mijn vinger aan de binnenkant glijden langs de inscriptie van zijn naam..
Ik schuif de ring terug aan mijn vinger. Voor altijd….
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
13 opmerkingen:
Mor meiske toch...
Dikke knuffel
zo bangelijk, zo rauw, kijk alsjeblieft veel naar je zoontjes en besef dat de band tussen hen en jou onbetaalbaar is, en onvervangbaar...
tijd om hulp te zoeken, laat je vrienden helpen daarmee als je zelf niet weet waar te beginnen...
knuf!!!!!
Maar kind toch, zo verschieten zeg!!
Ik denk toch dat het tijd wordt dat je die trouwring afdoet. Hij heeft je nog niet veel geluk gebracht hé? Harde woorden die je niet graag zal horen, ik weet het...
Ja, meiske, misschien helpt het om die fysieke "band" te verwijderen...
Pfff, inslapen achter het stuur is ook één van mijn ergste nachtmerries.
Gewikte, heb jij therapeutische hulp?
Allee man jom, ik had gehoopt dat het getoeter u wakker zou gemaakt hebben...
Dat gaat nog wat tijd kosten, zo te lezen... Maar alles slijt uiteindelijk. Gelukkig...
Ach, gedetolleerde, wat een droevige toestanden toch. Geen goede raad hier, want dat willen vrouwen toch niet naar het schijnt, alleen een virtueel schouderklopje.
Ik word zo triest als ik jouw berichtjes lees, niemand verdient zoveel droefheid en jij zeker niet... Ik hoop écht écht écht dat het tij vlug gaat keren, dat er snel een moment komt waarop je kan zeggen "hé, vandaag was het een leuke dag" en dat je er van kan genieten zonder pijn of verdriet. En dat er vanaf dan alleen nog maar zulke leuke dagen zijn voor jou.
één seconde en mss was je der niet meer voor je kids, waren je ouders een kind kwijt... en dat allemaal door.. een vent.. meiske toch pas op pas op, niemand is dat waard ook al zie dien kerel nog doodgraag.
amai santé... ik moet toch elke keer even slikken als ik jouw berichtjes lees...
hou de moed er in en blijf geloven dat hij komt die dag waarop het allemaal draaglijk wordt!
Jammer genoeg kan ik je verdriet helemaal begrijpen.
Wauw, ik vind dit allemaal zo straf. Ik vond mijn trouwring uitdoen een verlossing en zou hem niet meer kunnen aandoen. Maar elke scheiding is anders dus als je je er veiliger bij voelt kan je die best aanhouden. Blijf je hart volgen, blijf genieten van kleine dingen al is dat soms niet simpel.
veel sterkte
Je bijna ex idealiseren en in slaap vallen aan het stuur zijn twee totaal verschillende dingen, maar allebei niet gezond.
Een reactie posten