Vorig jaar ontvingen mijn toen nog wederhelft en ik een Valentijnskaartje van onze liefste vrienden, ze felicititeerden ons met de zwangerschap van ons tweede kindje en lieten weten hoe gelukkig ze waren dat wij elkaar terug hadden gevonden na een woelige periode, en dat "alles dus toch écht altijd goedkomt".... Het is helaas niet "goedgekomen" en intussen zijn we een jaar verder en vier ik voor het eerst Valentijn zonder geliefde..
Ik was dan ook diep ontroerd toen ik daarnet mijn Geluksbrengerke verschoonde en een "boodschap" vond.. Geen "Grote Boodschap" deze keer, maar een boodschap van de meisjes in de crèche. Op de pamper, in dikke rode stift, een groot hartje met "I love mama"....
Toch nog een Valentijntje dit jaar.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
9 opmerkingen:
Wat lief!
een lach een een traan, ze liggen soms zo dicht bij elkaar ;-)
Maar oh, zo attent zeg!
oh, wow zeg. Superlief en oh zo een mooie waarheid.
Er zijn nog zekerheden in het leven.
Ohh, zo lief van die meisjes! Ge hebt Geluksbrengerke eens goed geknuffeld zeker!
Hoe tof zeh! En ook wel tof dat ze het niet permanent op Geluksbrengerke zelf hadden gezet :-)
Geweldig leuk!
En zo werd het toch nog een mooie dag, vermoed ik.
Geluksbrengerke is dan ook niet voor niets een geluksbrengerke.
zoooooooooooooooo schattig!!!!!
Een reactie posten