Mijn Geluksbrengerke en Spookje lijken dan wel uiterlijk heel erg op elkaar, het zijn twee hele andere kinderen. Zo sliep Spookje als baby, Geluksbrengerke niet. Spookje weende zelden of nooit, Geluksbrengerke vaak of altijd. Spookje was de rust zelve, Geluksbrengerke in de verste verte niet. Altijd beweegt er wel iets. Eén of ander ledemaat, of allemaal tegelijk.
Nagels knippen gaat door dat laatste uiteraard niet altijd even makkelijk, soms zelfs gewoon niet. Ik heb op mijn palmares reeds 1 ingegroeide micro-teennagel, maar dat ligt geheel aan de eigenaar ervan, het is een ingegroeide teennagel of geen teen. Aan hem de keuze.
Maa-haaaar ! Ik heb onlangs geheel toevalligerwijze een manier gevonden om de ledematen gedurende minstens 30 seconden in ruststand te toveren. En knip knip knip, 10 vingers en 10 tenen voorzien van kortgewiekte nagels.
U vraagt zich nu natuurlijk af wat mijn geheime wapen is ?
Ik zing. Niet zomaar een liedje, neen, het moet dit liedje zijn. Alleen dit liedje....
Her name was lola, she was a showgirl
With yellow feathers in her hair and a dress cut down to there
She would merengue and do the cha-cha
And while she tried to be a star Tony always tended bar
Across the crowded floor, they worked from 8 til 4
They were young and they had each other
Who could ask for more?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Het kind ligt zich verbouwereerd dood te houden tot je er mee stopt veronderstel ik.
Lieve help zeg ;).
Kan deze post trouwens niet mét geluid :)?
Looool zeg! Hij heeft wel een zeer eigen smaak, Geluksbrengerke.
Dat is héél wat anders dan 'Klappen in je handjes' en 'Visje, visje in het water'....
Een reactie posten