Een vat vol tegenstrijdigheden

Ik ben een vat vol tegenstrijdigheden. Ik ben de ultieme Gewikt en Gewogene, een echte Weegschaal. Ik kan geen beslissingen nemen, en in elke situatie zie ik wit en zwart. Ik haat en heb lief. Tegelijkertijd.

Ik hou van ’t Stad. Elk hoekje, elke straatsteen… ik ben hier niet geboren, maar het voelt als Thuis. Ze herinnert mij aan Gelukkigere Tijden.

Muziek, een geur… het brengt mij instant terug naar een tijd waar alles goed was, waar warme mannenarmen mij nog liefdevol vasthielden.

In de winkelruit zie ik in mijn ooghoek een vrouw, ze is eind dertig, ze ziet er moe uit. En ongelukkig. Haar ogen verraden groot verdriet. Ik kijk. Die vrouw ben ik. Zal ik ooit nog gelukkig worden ?

Ik hou van hem. Ik haat hem.