De kleine schelm.
Ik heb ze allemaal zien passeren. Afgelopen nacht en ook de nacht daarvoor was Geluksbrengerke bijna doorlopend wakker. Met uitzondering van een uurtje ongeveer. Ik ben afgepeigerd. Geradbraakt. Pompaf. Afgemat. Dood. Toevallig heb ik vannacht ook gedroomd dat ik werd doodgeschoten. Droom analyserend was dit misschien om mij uit mijn lijden te verlossen.. ?
Gisteren zijn mijn mama en ik naar het shopping center getrokken. De buit omvatte vooral ondergoed. Niet voor mij want ik hoop ten zeerste dat mijn onderkant binnen afzienbare tijd in volume zal verminderd zijn. Zoals dat gaat als je kinderen hebt, trek je meestal huiswaarts met in de winkelzakken enkel en alleen kinderspullen. Een tijgeronderbroek en een piratenonderbroek voor Spook en voor Geluksbrengerke een mini jeansbroek en een rammelaar.
En Geluksbrengerke trok de aandacht van werkelijk iedereen - hij lachte zo hard op mijn "gekiekeboe" dat menig mens kwam kijken wat voor een vrolijke baby daar zo in de wandelwagen lag. "Oh, wat een schattige baby seg", "amaai, wat een mooi kind", "oh, qu"il est mignon, magnifique"..
Jaja, mijn kinderen zijn magnifiek, beste bloglezertjes. Absoluut.
Hoe kunnen kinderen zo magnifiek, zo buitengewoon formidabel en verrukkelijk, iemand koud laten vraag ik mij dan af...
Niet iedereen is magnifiek.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten