Nu we toch genante verhalen aan het vertellen zijn...
Anderhalf of twee jaar geleden deed Spook een manoeuvre waarbij hij zijn voet had verstuikt, of erger - dat was op dat moment niet heel erg duidelijk, mede ook doordat de jonge mensch zich nog niet goed kon uitdrukken en dus niet precies kon vertellen wat hij voelde.
Nu leek het in ieder geval alsof hij er niet meer echt op kon staan, en pijn deed het alleszins.
Dus wij naar de Spoed in een bekend ziekenhuis in het noorden van het land.
Na uren wachten, want zo gaat dat op de Spoed, mogen we eindelijk bij mijnheer doktoor. Hij neemt ons mee naar de radioloog. Ik ontdoe de zere voet van schoen en kous en mijnheer de radioloog neemt een stuk of vijf foto's. Een tiental minuten later ontsnapt er plots uit mijn mond een welgemeende "Oooooh....".
" Excuseer, mijnheer de radioloog. Het was den andere voet".
Links, rechts,.... het is iet.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
LOL
Ja, jong, ik ken het verschil ook niet, zenne. Volgens mij is dat iets hormonaal :-)
Woehaha Gewikte, ge bezorgt mij voorwaar een genoeglijke avond!
(Zeker dat er geen t op de plaats van w moet staan...?)
Een reactie posten