dinsdag 20 november 2007
Amputatie
Mijn man heeft dus een ander. Een ander die het niet erg vond dat zijn vrouw zwanger was, hijzelf ook niet schijnbaar. Weg droom van gezin, weg droom van oud worden met de man die je graag ziet, weg droom van je kinderen samen te zien opgroeien, weg droom van samen te genieten van dat nieuwe leven, weg droom.... Ik voel mij geamputeerd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Ik ook en het gaat niet over.
Sterkte.
*Slik*, moet vreselijk zijn om je leven als een kaartenhuis ineen te zien storten.
Je hebt nochtnas méééér dan je best gedaan om de zaak te redden. Misschien daarmee dat het ook zo zwaar is.
Veel sterkte iig.
mor alé kom hier gij!
Mor maske toch...
Ik hoop echt dat je pijn binnenkort eens mag minderen.
O meisje, het doet me pijn om jouw pijn te lezen. Dikke knuffel.
Een reactie posten