Woorden Wikken en Wegen. Dat zou ik meer moeten doen.
Maar zoals het vaak gaat tussen moeders en dochters, is ook onze relatie turbulent.
Mijn mama is nu vaak bij ons, en ik ben haar daar erg dankbaar voor want ze is een enorme hulp. Ik zeg het haar niet genoeg. Integendeel, omdat we nu zo op elkaars lip leven is een discussie/ruzie nooit veraf – misschien moet ik het toch maar eens leren, mijn woorden wat meer Wikken en Wegen….Want ik hou ontzettend veel van mijn ouders. Het zijn ouders uit de duizenden…
Ook met Spookje is het de laatste tijd niet altijd even makkelijk. Moeilijke leeftijd, de scheiding en de komst van een nieuwe baby - het laat toch sporen na. En ik ben moe, verdrietig, emotioneel, heb geen geduld. Daarnet zei Spookje dat hij mij niet meer lief vindt en dat hij een nieuwe mama gaat zoeken. Slik… Intussen is het weer helemaal bijgelegd, maar het deed mijn moederhart erg veel pijn.
vrijdag 26 oktober 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


3 opmerkingen:
Het is inderdaad veel om te verwerken hé, voor Spookje. Met tijd zal het beteren, hoor... Maar moeilijk nu
Ach, maar die menen dat niet hoor. Wees maar gerust dat je voor hem de allerliefste bent.
tuurlijk doet dat pijn, het is de enige reactie die hij kent op een situatie die verwarrend voor hem én jou is hè...
knuf!
Een reactie posten